Biz kendimizi bilmiyoruz, biz bilenler, biz kendimiz, kendimizi bilmiyoruz: iyi bir nedeni var bunun. Hiç aramadık kendimizi - nasıl olacak da bulacağız kendimizi günün birinde?
Diğer eserlerinde de vurgu yaptığı gibi bu eserde de "Ben" kavramına değinmiştir. İnsan kendini tanımalı, tanımalı ki gerçek benin varlığı ile yıkım ve yapım olsun...
Bunun dışında yaşananlarla biz ne kadar ilgiliyiz? Bunu soruyor Nietzsche? Sahiden ne kadar ilgiliyiz ki?
Ya da zamana karşı ne kadar ilgiliyiz? Bu tür şeylere karşı korkarım ki hiçbir zaman tam olarak "ilgilenmedik": Yüreğimiz orada değil hatta kulağımız bile! Nietzsche bu eserde felsefenin temel sorunsalı olan "ahlak" kavramını açıklamaktadır.
Lakin Nietzsche'nin bu eseri diğer eserlerine nazaran bana daha karmaşık geldi anahtar kelimeleri bildiğim halde muallakta kaldım... Dikkatimi çeken tarafı hâlâ wagner'a ve Alman kültürüne vurgu yapması... Açıkçası eseri bir daha okumayı düşünüyorum... Okunmaya değer bir kitap arkadaşlar...