Felsefe p4c
@P4cfelsefe
787 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Dua edemeyecek kadar çekingen, bir kilisenin kapısından giremeyecek kadar ölgünüm; gölgeme boyun eğiyor ve Tanrı'nın dualarıma teslim olmasını istemiyorum
Bizler en çok düşerken özgürüzdür. Herkes sadece çakılışımızı izlerken kabuğuna çekilmiş ve bizi kendimize bırakmışlardır Sahi kim yenilgiden pay ister ki zaten? Dünyanın zımni uçurumlarından yuvarlanırken her defasında, geride bazen dost bazen düşman mezarları bırakmışızdır. Ayaklarımız bizi yeni hatalara sürüklerken gönlümüzün yüceliğe iştahı kabarır. Bilmek üzere yaratılmış olan ben, her bildiğimden şaştığımda, yanılsamalarla yalnızlaşan zihnimin akustiğinde fikir çarpıntılarımın seslerine kulak kesilirim. Yanlışların nebulasında biraz aydınlık katarım ben alemime. Bu defolu galakside yıldızları da en iyi hatalar oynardı zaten. Ümitsizliğe talim eden biz afilli ceset adayları, her defasında ve kendimize rağmen yine hayatta kalırız. "Kader" deyip geçeriz işte. Hem "kader", biz kaybedenler terminolojisinde altı çizilmiş kelime, aşınmış sayfa değil mi? Kabul edelim, biz bu paradoksun saçma müdavimleriyiz. Acıyla beslenip her şeyi idealize etmeye çalışan bir garip bedeviyiz bu sahrada. Sevinç ve keder varyasyonundan duygular türetip vahalar yaratırız. Işte insanın değişmeyen garip öyküsü. -Aysel Mamoste