Züleyhâ Yusuf’a bir mektup yazmaya başlayınca "Yusuf “diye başladı, "Yusuf ” diye bitirdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemiyor. Anladı ki âşkın namesinde ser-nameden öte kelam yok. Ve Züleyha’nın lügatinde “Yusuf”tan öte sözcük yok.. Âşık için yalnız Mâşuk var..
Taki Züleyha, Allah ile tanışıncaya kadar... Züleyha gerçek aşkı Allah'a teslim olmakta buldu. O büyük insan "Hz. Yusuf'un bile aslında aciz biri" olduğunu gördü.