PILPILCa
@P_aras
1960’lı yılların Mısır’ında geçse de konu..Siyasi-ekonomik düzenin, kültüre, insanların işine, gücüne, ahlakına, edebine, aşkına, sevgisine, evliliğine, çıkarcılığına, öfkesine, ruh hallerine etkileri bence bugünkü hale çok benziyor..Ve Necib Mahfuz’un insanın görünenin aksine göstermelik,kibar hallerindense görünmeyen, gizli, tehlikeli yanlarını içses düşüncelerini sansürsüz tasvir edişini çok sevdim..İyiki insanların her içinden geçeni okuyamıyoruz, kimse kimseye güvenmezdi o zaman herhalde..ya da herkes içinden geçirdiklerine biraz dikkat mi ederdi..bilemiciğimm.. bildiğim “masum değiliz hiçbirimiz..”
Bol tahlilli okumalar..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Başladığınız gibi bitirecek olduklarınızdan..”Coğrafya kader midir?” Sorusunu da yakaladığınız, birbirinden habersiz 3 farklı güçlü ruhun tüm zorluklara rağmen cesaret ve inançlarıyla birbirlerine olan şifası.. en bi sevdiğim tabir olan “kelebek etkisi...”...
Sevgili Virginia WOOLF 1929 da yazmış bu eseri.. Eserin kendi adı bile konusu itibariyle başlı başına tek cümlelik bir roman adeta günümüzde edebiyat, motivasyon, başarı..vs..türlü alanlarda bu konuyla ilgili atıflar yapılırken kullanılan meşhur cümle; “KENDİNE AİT BİR ODA”..okuyan okumayan herkese tanıdık gelir.. Bir slogan olmuştur özellikle de feminizm için..
Okumanın en güzel faydalarından birkaçı; her şeye dair bir merak içinde olunuş, empati yapabilme bununla beraber de ruh tahlilinin etkili bir şekilde yapılabilmesi diye düşünüyorum ki üstüne istersek milyon sebep daha sayabiliriz..
V.WOOLF “iyi bir okur” olarak öncelikle kişilerin ruh tahlilini çok iyi yapıyor. Kendinden önceki yüzyılın kadınları ve erkeklerini, toplumun gelenek ve göreneklerini, yaşam biçimini, değer yargılarını; kendi dönemini ve kendinden sonraki yüzyılı o kadar iyi tahlil etmiş ki ben sadece “feminizm ve kadın “ acısından düşünmedim.. Yüzyıl sonrasına bile bu kadar öngörülü bir şekilde atıf yapabilmesi ve bugün benimle beraber yüzlerce insanın bu eserleri okuyup irdelemeye devam etmesi müthiş bir şey...
“Kadın” a dair sorunlar hiçbir yüzyılda bitmiyor.. Ego, hırs, maddiyat, korku, özgüven, kaygı, gelenekler hatta kanunlar ...vs.. bu kelimeler uzayıp gider.. V. WOOLF tüm bunlara dönemlerine kendi şartları içinde damga vurmuş “isimler ve yapıtlarıyla” örneklendirerek irdeliyor, cevaplıyor, yeni sorular sorup zihin açıyor.. Ama nolursa olsun ister fakir, ister zengin, ister çok odalı, isterseniz ortak oturma odanız da olun, gezgin ya da kendi zihninden başka gidecek yeri olmayan biri olun, hiçbirini bahane etmeyin kadınlar diyor..
“Başka insanları etkilemeyi hayal etmeyin, şeyleri kendi içinde düşünün, kendiniz gibi olun, hiçbir kaygı gütmeden , yazmak istediklerinizi yazın..”
Bazı kitaplara verdiğimiz ücretler kesinlikle değiyor.. Bir kitap alıyorsun bir bakıyorsun , 1000 kitap 1000 eser çıkıyor içinden..Üstelik sağlam kurgusu, akıcı diliyle de hemencecik bitiyor..
Kitaplar, bolca edebiyat sohbetleri, küçük bir kitapçının içerisinde karşılıklı oturup kahve içen, okuyan, hikaye içinde hikaye gibi gözüken ama bir noktada hayatların birleştiği, okurken okuyucuyu Madrid, İngiltere, Paris sokaklarında dolaştıran, 1. Ve 2. Dünya savaşı, İspanya iç savaşı, zamanın ünlü müzisyenleri, besteleri, ressamlarına değinen , içinde biraz da hüzünlü hikayeler barındıran özellikle üç karakterin umut dolu hikayesi.. kitap okumayı seven herkesin seveceği türden dolu dolu bir anlatı...
Ben çok keyifle okudum..
İyi okumalar...
İyi yazan kadın yazarları çok severim. Listeme bir isim daha eklemiş olduğum için mutluyum, yazarın diğer kitaplarınıda okumayı merakla bekliyorum..
Margarot Atwoodla ilk tanışmam çoğu kişi gibi benimde “damızlık kızın öyküsü” adlı kitabın diziye uyarlanmış haliyle oldu.. İlk sezonu bitirdiğimde Ütopya, distopya sever bir okuyucu ve iZleyici olarak atwood kalemini okumaya karar verdim.. ilk okuduğumda bu eseri oldu..
Gelelim esere.. kitabın orijinal adı aslında “ The Edible Woman” yani ; “Yenilebilir Kadın” olarak geçiyor.. Keşke orijinal adıyla çevrilseymiş, konusuyla Özellikle o müthiş sonla daha uyumlu olurmuş bence..
Kitap 60li yillarda yazilmis olup kadina bakis acisindan ele aldigi konuyla ilgili feminizme dair ilk farkedis tohumu olarak degerlendiriliyor.. ki yerinde bir tespit.. Kitabin bas kahramani olan kadin karakterde doneminin toplumsal kimliklerini once kabul edip sonra bunu icten ice sorgulayip yolunu bulmasi anlatiliyor.. bu karakter araciligiyla kadinlarin toplum icinde olabilecek tüm renkleri karakterlerin aradaki diyaloglari ve bir icsel sorgulama mantigiyla resmedilmis.. Sadece kadın değil aslında erkek bireylerinde kabullenişleri, bakış açıları, korkuları, dönüşümlerine de yer vermiş Atwood..Basroldeki kadin karakterin icsel sesi hic susmuyor, psikolojik durum yansimalari, gözlemleri ve cikarimlariyla konu ilerliyor, ilerletirken de sizi de icine sinsice cekiyor.. O nasil oluyor derseniz; ilk olarak et yememekle başlayan, canlı olduğunu düşündüğü hiçbir şeyi yememe ruhuna bürünen kadın karakterimiz , vejeteryanlık gibi gözükse de daha farklı bir psikolojik durumla karşı karşıyadır. Hayvansal gıdaları yeme listesinden çıkarsa da her şeyi sorguluyor.. Öyleki salata yapmak için havucu eline aldığında onunda canlı bir kök olduğunu, bir
