Siddhartha Tatmin edici bir hakikat arayan ve daima yol değiştiren bir yolcu. En nihayetinde bulduğu şey hiç bir şeyin aramakla bulunamayacağı oldu.
Hakikat'in, zaten elimizde olduğunu ve onu da hareket halinde olarak değil, durup izleyerek görebileceğimizi savunuyor. Onca yolu aşıp oturduktan sonra(!)
Bana göre yaşamalı her acıyı, utancı, öfkeyi. Olumsuz duyguları yazdım çünkü bunlar olmadan sevinç ve saadet kalıcı bir etki bırakmıyor insan yüreğinde. Ve talip olunmalı daha fazlasına! (Rahatlık içinde yazıyorum çok takılma ey okur)
Genel olarak beğendim ama Siddhartha'nın sergüzeşt'in sonunda dediği gibi "bilmediğim bir şey de duymadım" Az daha unutuyordum;
Benim çile bülbülüm şarapla abdest nasıl alınır; diye düşündürttü en sonunda. Çilesi sefahat olan o kutsal insan. Bu ne bilgeliktir böyle!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“İnsanın hazinesini ve bilgeliğini oluşturan şeyin bir başkasının kulağına her zaman aptalca gelmesine de hiç diyeceğim yok.”
“Hiç kimse bir başkasının yürüdüğü yolda ne kadar ilerlemiş olduğunu göremez,”