Gülbeşeker

Reklam
Bugün hayatımın en kötü günü... Daha önce hiç kayıp yaşamamıştım, daha önce hiç bu duyguyu tatmamıştım. Ama kader sonunda en sevdiğim kişiyi benden aldı. Hem de ona büyük acılar çektirdikten sonra... Şu an o kadar üzgünüm ki anlatamam. Pişmanım, büyük bir boşluğun içindeyim. Hâlâ her şey gerçek değilmiş gibi hissettiriyor. Daha hâlâ onu kaybettiğimi idrak edemiyorum. Muazzam bir korku ve bilinmezlik içerisindeyim. Kelimelerim bile bana ihanet etmiş vaziyette; artık bundan sonra ne yapacağımı hiç bilmiyorum. 2026'dan nefret ediyorum. 29 Ocak'tan nefret ediyorum. O gitmişken geride kalmış olmaktan nefret ediyorum. Annemi şimdiden çok özledim. Artık onu bir daha hiç göremeyeceğim, onu bir daha asla öpemeyeceğim. Keşke bu acıyı ne o ne de biz yaşamasaydık. Keşke düne geri dönebilseydik... Bu günü hem hafızamdan silmek hem de hiç unutmamak istiyorum. Ama annem gitti ve bir daha da asla geri gelmeyecek...
Duygu ve Düşünce
Gülbeşeker
Sizi bu kadar iyi anlamamayi isterdim. Aynı acıyı yasamayanlar maalesef ki istedikleri kadar empati kursunlar anlayamazlar . Beş yıl önce kaybettim ben de anneciğimi. Dün gibidir acısı yüreğimde. Size unutacaksiniz , geçecek diyemem. Unutmuyor insan unutamıyor . Geçmiyor da o sızı, o yarım kalmışlık. Ama iyi haber bu acıyla yasamayi ogreniyorsunuz. Tabii ki hayatınız asla eskisi gibi olmuyor o boşluk hiçbir şekilde dolmuyor. Fakat insan her şeye rağmen hayatta kalmaya , hayata tutunmaya devam ediyor. Ne kadar zor gibi görünse de öyle oluyor. Kalbinizi ferah tutun. Sevdiklerinizle bir arada olmaya çalışın. Size de diğer aile üyelerine de sabırlar diliyorum.