Şöyle rivayet ederlerkim:
Vaktiyle Bolu şehrinde... der başlardı.
Sokakta bir küçücük köpek görmüş Köroğlu. Köpek küçücük,el kadar. Dört beş kocaman kocaman köpek, araya almışlar küçük köpeği. Saldırırlar. Küçük köpek kaçmaz, kendini savunur.
Savunduğu gibi, onlan yener de... Her birini bir yana dağıtır, yoluna gider. Işte Köroğlu bunu görür. Bu dövüşü seyreder.
Demek, der Köroğlu, bir küçük köpek!.. Yürekli olunca ... Ondan sonradır ki Köroğlu, Köroğlu olur. Korkmaz. Babasının başına da o iş gelince çıkar dağa.
Kalın gür bir sesi vardı. Ses, Sefil Aliden çıkmıyor
gibiydi. Türkü bin yıl öteden geliyor... Uzaktan dağlardan, Çukurovadan, denizden geliyor. Denizin tuzu, çamın sakızı, yarpuzun kokusu bulaşmış. Öyle bir türkü. "Gel benim
derdime," diyor, "bir derman eyle. Alemler derdine derman olansın."