Murat Pak
@Pak93
Kimse çocukken alamadıklarını yetişkin hayatta başkalarından tahsil edemez.
Başkalarını yargılamaktan arınmanın yolu, kendimizi yargılamaktan arınabilmekten geçer.
İnsanları onları hissedebildiğimiz oranda sevebiliriz, tabii eğer kendimizi hissediyor ve hissettirebiliyorsak.
Kendi içimizdeki kavgaların gerilimi, başkalarının kavgalarını seyretmekten duyduğumuz tatminle giderilemez.
İnsanın tek gerçeği o anda yaşadıkları ve bir an sonra yaşamak üzere olduklarıdır. Keşke şimdinin yaşanmakta olması, geçmiş ve onun şartlanmalarından tümüyle özgür olabilseydi! Çünkü geçmiş yeniyi anlamamızı engeller. Şimdi bağımsız bir andır ve aslında insanın tek rehberidir.