Uyumadan dinlenmeyi çok küçük yaşta keşfettim. Gözlerim kapalı ne kadar uyumadan kalabileceğimi test ediyordum. Ve uyanık kalmanın tek yolu hayaller kurmaktı. Gözkapaklarımı araladığımda, normal bir uyku sonrasından çok daha fazlaymış gibi görünen bir dinlenmiştik buluyordum kendimde. Benim hatam bu oldu. Hayal etmeye çok ufakken başladım.
Bütün hayatımız boyunca beklediğimiz ve nereden
geleceğini bilmez huzur arayışımız hayatta kalmamızı sağlıyor. Aslında yalan söylüyorum. Ben hiçbir şey aramıyorum ve beklemiyorum. Sadece duruyorum. Kaçanı da durduruyorum. “Durun!” diyorum. “Gitmesenize gerek yok. Onlar size gelirler.”