Belki şöyle bir fikir birliğinden söz edilebilir: tipik postmodernİst ürün, şakacıdır,
kendi kendiyle dalga geçer, hatta şizoiddir; aynı zamanda, yüksek modernizmin
gösterişsiz kendine yeterli liğine, ticareti ve meta biçimini arsızca kucaklayarak
tepki gösterir. Kültürel geleneğe karşı tavn saygısız bir pastiş görünümündedir;
kasıtlı olarak amaçlanıtuş derinlik yok! uğu, her tür metafizik ağırbaşlılığın
altını oyar. Bu, bazan acımasız bir sefalet ve sarsına estetiğine açılır.