"Çalışarak, kendimi meşgul ederek, bir işe yaradığımı hissederek hayatımı aklıyorum. Bir gün çocuklarım anneleriyle gurur duyacak, çocukluk arkadaşlarımsa hayal kırıklığına uğrayacaklar çünkü onlar kendilerini evlerine, çocuklarına ve kocalarına adarken benim somut bir şey inşa etmiş olduğumu görecekler."
"Mezunu olduğum okulun önünde duruyorum. Tuğla duvar hâlâ yerli yerinde. Hiçbir şey değişmemiş, artık yalnız olmadığım gerçeği hariç. İki erkeğin hatırasını peşimden sürüklüyorum: Biri asla ulaşamayacağım bir adam, ötekiyse bu akşam yemeğinde hoş, özel ve özenle seçilmiş bir yerde buluşacağım bir adam."