Bu bakımdan, gerçek filozofun, edindiği bilgileri yetersiz bulan, tedirginlik duyan, ama yine de arayan ve sürekli olarak eleştiren bir kimse olduğunu göreceğiz. İnançların, törelerin ve alışılagelmiş düşünce biçimlerinin dışına çıkmayan; bunlara körü körüne yani bilinçsizce bağlı olan kimse, doğruluğunun(hakikatin) ve bilginin ne olduğunu kesinlikle bildiğine inanır; bunlardan kuşku duymaz. Filozof ise, kendisine şu ya da bu biçimde kabul ettirilmiş olan ya da sunulan inançları, görüşleri, bilgileri irdeler ve eleştiri; doğru olanı, gerçek bilgiyi, bilgeliği arar; insan yaşamını anlamlı kılacak, yaşamaya değer duruma getirecek ve mutluluğa ulaştıracak ilkeleri ve kuralları bulmak ister; bunlara uygun olarak yaşamaya çalışır. Bu ilkeleri ve kuralları, iyice araştırıp akılla bulunmuş temeller üzerine kurmaya yönelir. Felsefesel düşünce, kökü bakımından, genellikle bütün bildiklerimizi ve özellikle inandıklarımızı; eylem (ahlak) alanında yol gösterici olarak kabul ettiğimiz değerleri ("iyi" ya da "kötü" dediğimiz şeyleri), toplumun bize kabul ettirdiği önyargıları (peşin hükümleri), tutkularımızı, duygularımızı, alışkanlıklarımızı, özgür düşüncenin süzgecinden geçirmektir; bunlardan uzak durup bunlara dışarıdan bakmak, bunları irdelemek, çözümlemek, iç yüzlerini ortaya koymak ve eleştirmektir. Kısacası, bilginin temeli olacak doğruluklara ve davranışımızı yönetecek sağlam ilke ve kurallara ulaşma çabasıdır; arayışıdır.
Reklam
Felsefe, kendini bilinçli hale getiren düşüncedir - G.W.F. Hegel
Puan vermedi·96 syf.·
2022 134. kitabı
Kural 7'yi anlatırken işaret ettiğimiz gibi, yerine sağlıklı bir şeyin konabilmesi için önce çürüğün ifşa edilmesi gerekir ve bütün bunlar şu sorunun ve cevabın anlaşılması açısından önemlidir: Aydınlanmış olanla nasıl baş etmeliyim? Yerine gerçek aydınlanma peşinde olanı getirerek. Aydınlanmış diye bir şey yoktur. Sadece daha fazla aydınlanmanın peşinde olan vardır.
Doğru Varlık bir durum değil, bir süreçtir; bir varış noktası değil, bir yolculuktur. Bildiklerinizin, her durumda ebediyen yetersiz olan kesinliğe umutsuzca yapışmak yerine, bilmediklerinizle karşı karşıya gelmeniz aracılığıyla sürekli olarak dönüşmesidir. Bu Kural 4'ün (Kendinizi Bir Başkasının Bugünkü Haliyle Değil, Kendinizin Dünkü Haliyle Kıyaslayın) önemini açıklar. Her zaman dönüşümüzün halihazırdaki oluşumuzun üstünde tutun. Bu, sürekli şekilde düzeltilebilmesi için, yetersizliğinizi fark ve kabul etmek demektir. Elbette acı vericidir ama iyi bir anlaşmadır.
