Kendime inandığım gibi inanmıştım ona da.
Aşk olanın ötesinde bir aşktan söz etmek, aaaaah
Bir inançtı desem.
Bu kadar dağılmam kendimi şimdi
Bu dünyaya fırlatılmış gibi hissetmem, bundan.
Ne söylememi bekliyorsun
Hava aldıkça sızlayan bir diş var içimde.
Susmam bundan, konuşmam bundan.
Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata.
İnsan olmuştum ilk o zaman.
Ya da bozmuşlardı beni yenidoğandan.
Kendimi acıya teslim ettiğimde hatırladım,
Ölünmüyordu, hatırladım
Ölünmüyoooorrrrrrdu.
Beni bilmediğim bir dünyaya attı...
Bir cümlem yok, darrrrrmadaaaaanıım, bundan.
Bir düşümüz vardı, “birlikte yaşlanmak” koymuştuk adını,
Çok acıyor, belki bundan.