Ayşen demirci
@Pankreakitap
Youtube kanalım:pankreakitap
500 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap sıradan bir hayat yaşayan Xavier’ın evindeki küçük bir çatlağı fark etmesiyle başlar. Bu çatlak zamanla onun iç dünyasını sorgulamasına neden olur ve karakter, hayatını, seçimlerini ve kendini yeniden keşfetmeye çalıştığı bir yolculuğa çıkar.
Kitabın dili oldukça sade ve akıcıydı, bu da okumayı kolaylaştırdı. Anlatım tarzı yer yer absürt ama aynı zamanda düşündürücüydü. Yazar, basit bir olay üzerinden derin anlamlar vermeyi başarmış. Kitap bittiğinde insanda hafif bir sorgulama ve garip bir boşluk hissi bırakıyor.
İnsanın dış dünyasında fark ettiği küçük bir “çatlak”, aslında iç dünyasındaki eksiklikleri ve tatminsizlikleri fark etmesine yol açar.
Kısaca: Kendini tanımadan ve içsel sorunlarını çözmeden gerçek bir huzura ulaşmak zordur.
Bazen hayatımızdaki en küçük çatlaklar, aslında en büyük değişimlerin başlangıcıdır.
yAzar hakkında bilgi
Jean-Paul Didierlaurent, özellikle sıradan insanların hayatlarını konu alan eserleriyle tanınan bir Fransız yazardır. Uzun yıllar farklı işlerde çalıştıktan sonra yazarlığa yönelmiş ve önce öyküleriyle dikkat çekmiştir.
En büyük çıkışını “6.27 Treni” adlı romanıyla yapmış, bu eser birçok dile çevrilerek dünya çapında ün kazanmıştır.
**
Sıradan insanların hikâyelerini anlatır
Hayatın monotonluğu ve içsel boşluk temalarını işler
Küçük olaylardan derin anlamlar çıkarır.
Didierlaurent, gündelik hayatın içindeki “küçük ama anlamlı” hikâyeleri anlatan, sade ama düşündürücü bir yazardır.Tavsiye ederim bu yazarı okumalısınız.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kawabata’nın bu kitabını okurken açıkçası büyük olaylar beklememek gerektiğini anladım. Bu kitap bağırmıyor, fısıldıyor. Hatta bazen o kadar sessiz ki, ne demek istediğini senin hissetmeni bekliyor.
Karahindibalar bana biraz hüzünlü bir sonbahar günü gibi hissettirdi. Karakterlerin yaşadığı psikolojik kırılganlık, özellikle Ineko’nun gerçeklikle kurduğu o tuhaf mesafe, insanın içine dokunuyor. Ama bunu dramatik sahnelerle değil, sakin ve yavaş bir anlatımla yapıyor. Okurken “bir şey olacak mı?” diye beklediğim yerler oldu, ama kitap olaydan çok duyguya odaklanıyor.
En çok hoşuma giden şey, karakterlerin tam olarak açıklanmaması oldu. Her şey net değil. Sanki yazar bilinçli olarak boşluklar bırakmış ve “sen tamamla” demiş. Bu bazen yorucu ama bir o kadar da etkileyici.
Eksik bulduğum yönü ise şu: Eğer hızlı ilerleyen, net cevaplar veren bir hikâye seviyorsan biraz zorlayabilir. Sabır istiyor. Ruh hâline göre okunması gereken bir kitap.
Benim için Karahindibalar, çok çarpıcı değil ama içten içe etkileyen, bittikten sonra da zihinde kalmaya devam eden bir kitap oldu. Sessiz ama derin.
Roman, görme bozukluğu benzeri psikolojik bir rahatsızlık yaşayan Ineko adlı genç kadının bir klinikte tedavi görmesiyle başlar. Onu ziyarete gelen sevgilisi ve annesi üzerinden insan ilişkileri, suçluluk, korku ve kabullenme gibi temalar işlenir.
Başlıca temalar:
Gerçeklik ve yanılsama
Aşkın kırılganlığı
Yalnızlık ve içsel kopuş
Sessizlik ve söylenemeyen duygular
Kawabata’nın anlatımında olaylardan çok atmosfer ön plandadır. Diyaloglar sade ama derindir. Boşluklar ve suskunluklar okuyucunun yorumuna bırakılır.
Anlatım ve Üslup
Kawabata’nın dili minimal ve şiirseldir. Japon estetik anlayışına özgü bir sadelik vardır. Tıpkı yazarın diğer önemli eserleri olan Karlar Ülkesi ve Bin Turna
Günün kitap yorumu Ölü kızlar
Bu kitabı okurken sürekli “Ben ne okuyorum ya?” diye düşündüm ama kötü anlamda değil. Hani bazı kitaplar vardır, çok sakin bir dille anlatılır ama anlattığı şeyler bayağı sarsıcıdır… İşte tam olarak öyle.
En tuhaf gelen şey, yazarın korkunç olayları bile neredeyse günlük bir şey anlatır gibi yazması. Böyle dramatik, ağlak bir hava yok. Tam tersine, hafif alaycı bir ton var. Bu da insanı daha çok rahatsız ediyor aslında. Çünkü ortada ciddi suçlar var ama anlatım soğukkanlı.
Karakterlere gelince… Kimse tam “iyi” değil. Serafina mesela; ona acıyorsun mu, sinir mi oluyorsun, emin olamıyorsun. Herkes gri. Bu da kitabı daha gerçekçi yapıyor bence. Çünkü hayatta da çoğu insan siyah-beyaz değil.
Kitabı bitirdiğimde içimde böyle tuhaf bir his kaldı. Büyük bir dram okumuş gibi değil de, kirli bir gerçeğe tanık olmuş gibi. Bence en güçlü tarafı da bu: Bağırmadan, abartmadan çarpıyor.
Kısacası, kısa ama etkisi uzun süren bir kitap. Rahatsız eden ama düşündüren türden.
Toplumun ikiyüzlülüğü ve çıkar ilişkileri içinde, suçun ve adaletsizliğin nasıl normalleşebildiğini göstermek.
Kitap aslında sadece bir cinayet hikâyesi anlatmıyor. Daha derinde, insanların güç, para ve itibar uğruna neleri görmezden gelebildiğini anlatıyor. Suç işleyenler kadar, susanlar ve görmezden gelenler de bu düzenin bir parçası hâline geliyor.
Yani ana mesaj şu gibi:
Toplum çürümüşse, suç bireysel olmaktan çıkar; sistemin bir sonucu olur.
Keyifli bir okumaydı tavsiye ederim.
Merhaba sizlere çok seveceğiniz bir kitap önerisiyle geldim.Saraybosna Radyosu, savaşın gölgesinde insan ruhunun direncini ve kırılganlığını anlatan etkileyici bir roman. Yazarın anlatımı akıcı ve derinlikli; metin boyunca hem duygusal hem de düşünsel bir yoğunluk hissediliyor. Geçmişte yaşanan olaylarla şimdiki zamanın iç içe verilmesi, hikâyeye ayrı bir katman kazandırıyor ve okurun metne daha güçlü bağlanmasını sağlıyor.
Romanda yalnızca savaşın yıkıcılığı değil, insanların umut etme ve hayatta kalma çabası da ön planda. Yazarın kalemi gerçekten etkileyici; betimlemeleri canlı, karakterlerin iç dünyası ise oldukça başarılı aktarılmış. Bu yönüyle kitap, sadece tarihsel bir dönemi anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda insan olmanın anlamına dair de düşündürüyor.
Duygusal derinliği olan, akıcı bir anlatımla yazılmış ve geçmiş ile bugünü ustalıkla harmanlayan bir eser arayanlar için tavsiye edilebilecek bir kitap.
Yazar: Tijan Sila
Tür: Roman / Otobiyografik savaş anlatısı
Orijinal Adı: Radio Sarajevo
Bosna Savaşı sırasında Saraybosna’da bir çocuğun gözünden yaşananlar
Yazar Hakkında
Tijan Sila (1981 doğumlu), Bosna-Hersek’te doğmuş ve daha sonra Almanya’ya göç etmiş bir yazardır. Eserlerinde savaş, göç, kimlik ve aidiyet temalarını işler. Kendi çocukluk deneyimlerinden beslenen anlatımı güçlü ve etkilidir.
Akıcı ve sade bir dille yazılmış, ölüm sürecini derin bir duygusallıkla anlatan bir roman. Yazar, babasının hastalık sürecini anlatırken geçmişte onunla yaşadığı anılara da yer verir. Böylece geçmiş ve şimdi iç içe geçer. Babasının yavaş yavaş hayattan uzaklaşmasını anlatırken hem çaresizlik hem de sevgi güçlü bir şekilde hissedilir. Özellikle baba–oğul arasındaki bağ, küçük ama anlamlı hatıralarla etkileyici biçimde aktarılır. Bu yönüyle eser, yalnızca bir ölüm hikâyesi değil; aynı zamanda bir veda ve hatırlama metnidir.
Eserde ölüm abartılı ya da dramatik bir biçimde değil, sakin ve kabullenici bir üslupla ele alınır. Bu durum metni daha gerçek ve etkileyici kılar. Yazarın dili yalın olmasına rağmen oldukça yoğundur; kısa cümlelerle derin anlamlar aktarılır. Okuyucu, satır aralarında hem sevgiyi hem çaresizliği hem de vedanın ağırlığını hisseder.Çok ama çok beğendim mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Yazar hakkında bilgi ;
Çağdaş Bulgar edebiyatının en önemli yazarlarından biridir. Şair, romancı ve denemeci kimliğiyle tanınır. Eserlerinde hafıza, zaman, geçmiş, melankoli ve ölüm temalarını sıkça işler. Anlatım tarzı genellikle parçalı, deneysel ve düşünsel bir yapıdadır.
Edebiyat kariyerine şiirle başlamış, daha sonra roman ve öykü türünde eserler vermiştir. Uluslararası alanda büyük ün kazanmasını sağlayan romanlarından biri Fiziğin Hüznü’dür. Bu eser birçok dile çevrilmiş ve Avrupa’da önemli ödüller kazanmıştır.
En büyük uluslararası başarısını ise Zaman Sığınağı ile elde etmiştir. Bu roman, 2023 yılında International Booker Prize ödülünü kazanarak Bulgar edebiyatı için bir ilke imza atmıştır.
