Kötü günlerdi , iyi günlerdi ; akıl yıllarıydı, aptallık yıllarıydı; inanç yıllarıydı, inançsızlık yıllarıydı; ışık zamanıydı, karanlık zamanıydı; umut baharıydı, hüzün kışıydı; önümüzde çok şey vardı , önümüzde hiçbir şey yoktu ; herkes cennete gidecekti , dönüşte hepimiz öbür tarafa gidecektik. Yani dönem bugüne o kadar benziyordu ki , en ortada olan sorumlularından kimisi onun iyi, ya da kötü olma derecesinin ancak "en iyi" , ya da "en kötü " olarak kabul görebileceğine ısrar ediyorlardı ...