Gökhan
@PaperPulp
Onlara aşık olduğumdan haberleri bile olmayan kadınlara aşık olurum.
Ankara
1986
18 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Vardır elbet çıkış yolları. Işık vardır bir yerde.
Çok güçlü değil belki ama,
yine de yener karanlığı.
Buk
Reklam
Fakat sıkıntı ve acı insanı hayatta tutan şeylerdi aslında. Daha doğrusu sıkıntı ve acıdan uzak durma çabamız bizi hayatta tutuyordu. Hatta uyurken bile sizi rahat bırakmayan bir uğraş...
İnsan ilişkileri tuhaftı. Demek istedigim
bir süre biriyle birlikte oluyor,
onunla yiyor, yatıyor, sevişiyor, konuşuyor, geziyor, hayatını paylaşıyordun.
Sonra bitiyordu.
Bir süre kimseyle birlikte olmuyordun,
sonra bir başka kadın çıkıyordu karşına,
bu sefer onunla yiyor,onunla düzüşüyordun
ve her şey doğal görünüyordu,
siz hep onu, o da hep sizi beklemiş gibi.
Hep eksik hissettim kendimi yalnızken;
iyi hissettiğim de oldu,
ama hep eksik…
Evlenmek, çocuk sahibi olmak, aile kurumunun kafesine girmek. Her sabah aynı işe gidip akşam dönmek. Olanaksızdı.
Aile pikniklerine katılmak, Noel, 4 Temmuz, İşçi Bayramı, anneler günü. Bu tür şeylere katlanmak için mi dünyaya geliyorduk?
Bulaşıkçılık yapmayı, akşamları küçük odamda içki içip sızmayı yeğlerdim.
Aslına bakarsan bütün insanların hayatı beklemekle geçiyordu.
İstedikleri bir şeyin gerçekleşmesini ya da birgün geberip gitmeyi bekleyip duruyorlardı. Acaba bende mi onlardan biriyim? diye merak ederek bir psikoloğun muayenehanesinde bekliyordun.
Reklam