KüBrA
@Paralelevren_
Artık bir şeyi ne onaylıyor ne de reddediyorum. Hayata karşı gülünç bir tavır bu. Ahlaki önyargılarımızı açıklamak için gelmedik bu dünyaya.
Sıfatın ÜstünlüğüFelsefe-Düşünce
Zihnin sefaleti olan ifade sefaleti, kelimelerin yoksulluğunda, tükenmeleri ve değersizleşmelerinde gösterir kendini: Şeylere ve hislere yüklediğimiz öznitelikler, sonunda sözel leşler gibi yatarlar önümüzde. Biz de onlara, sadece kapalı yer kokusu saldıkları zamanı pişmanlıkla arayan bir bakış yöneltiriz. Her titizlik, kelimeleri havalandırma, solgunluklarını çevik bir incelikle telafi etme ihtiyacından doğar; fakat ruhun ve kelâmın birbirine karıştıkları ve çürüdükleri bir bezginlik içinde son bulur.
Reklam
Sıfatın ÜstünlüğüFelsefe-Düşünce
Niteleyiciler değişir: Bu değişikliğe de zihnin ilerlemesi adı verilir. Bütün bu niteleyicileri ortadan kaldırın: Uygarlıktan geriye ne kalırdı? Zekâ ile sersemlik arasındaki fark, çeşitlendirilmediği zaman bayağılığa yol açan sıfat kullanımında ortaya çıkar.
Ölüme Karşı OrtaklıkFelsefe-Düşünce
Her alınyazısı, birkaç kan lekesi etrafında kıpırdaşan bir nakarattan başka bir şey olmadığından, bu insanın acılarının tanziminde yersiz ve oyalayıcı bir düzen ya da bir merhamet bahanesi görmek âsabımıza kalmıştır.
şiire doğru dönmemek elde mi? Onun da, tıpkı hayat gibi, hiçbir şey kanıtlamama mazereti var.
İnsan, aktarılamayan Kelâm’ın sonsuz vecdi içinde yalnızca kendini dinlemeliydi; kendi sessizlikleri için kelimeler ve sadece kendine ait pişmanlıklar için işitilebilen akortlar uydurmalıydı.
Reklam