Tomris

Tomris
@Paralereverendemutlu
“Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. Yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklık,yüzün her bulutlandığında. Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep. Sevincini bir barış,bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde. Sesine güvendim, gözlerine en çok yakışan o sürekli yaz ikindisine.”
Alıntı
Reklam
Yastığını koklaya koklaya öğrendim İnsan bir kere ölmüyormuş meğer…
Alıntı
Seni unutacak ömrüm kalmadı Bir soğuk zamanın akşamında Dönüp yine sana başlıyorum…
Alıntı
Çengeli mezarına asılı Bir soruyum dünyanın ortasında: İnsan neden ölür Hatice Ölüm neden vardır?
Alıntı
Reklam