"Bilerek içe döndüm, eve, ev rahimdir." diye ekler Ayfer Tunç. Bende döndüm belki mecburi belki de bilerek; ama bir şekilde döndüm. Biraz sancılı geçecek biliyorum ama iyi biliyorum ki kendime sonsuz teşekkürler edeceğim bunun için. İyi ki evime, rahmime döndüm diye.
Nasıl olur da bir erkeği bu kadar sevebilirsiniz, yüzünü satır satır hatırlarsınız, sesi içinizde yankılanır, size beni unut beni unut beni unut dememiş gibi, bir an bile unutmadan, hala sevebilirsiniz? diyecektim, ağzımdan nasıl çıktı anlamadım:
"Gençliğiniz haram olmuş desenize," dedim.
"Ama sonunda kaybeden siz olmuşsunuz.”
“Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.”
“İyi ya, boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız, kül oldunuz.”
“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”