Ölüm! Sonsuz gibi yaşadığımız hayatlarımızın, canımız ne zaman isterse telafi edebileceğimizi sandığımız hatalarımızın, bir gün çok geç olabileceğini hiç bilmiyormuş gibi ağırdan almalarımızın şaşkın seyircisi…
… ölmekten kurtuldu kurtulmasına ama yaşamaya mahkûm kaldı. Omurgasındaki hasar felç etti onu. Vücudunun hiç bir uzvu iş göremez oldu. Ne eli tuttu artık ne ayağı. Yattığı yerden kalkamaz, en ufak ihtiyacını göremez hale geldi.