Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
"eğer "uzun süre" diye bir şey yoksa ..
hayatın "geri kalanı"diye bir şey yoksa ..
"bundan böyle" diye bir şey de yoksa ..
yalnızca "şimdi" varsa ..
o zaman övgüye değer olan "şimdi" dir ."
Romanın daha ilk sayfasında söyler bunu Hemingway: Yeryüzünün herhangi bir yerinde bir insan ölürse senin de bir parçan ölür onunla birlikte. Onun için sorma. Bir çan sesi duyduğunda bil ki, o çan senin için çalıyor.