"Ben baktım... Ondan geriye ne kalmışsa, ona baktım. Bedel ödüyor, hangi günah için ödediğini merak ediyor, çok bencil davranmışım deyip duruyor. Oysa hangi düşüncede, hangi harekette ben diye bir varlık gösterdi ki? Hayattaki amacı neydi? Büyüklük... başkalarının gözünde. Şöhret. Hayranlık. İmrenme. Bunların hepsi başkalarından gelen şeyler. Tüm inançlarını başkaları dikte etti ona. O bunlara pek bağlı kalmadı ama başkaları onun bağlı olduğunu sandığı sürece bir sakınca görmedi. Öncelikli derdi hep başkalarıydı. Büyük olmak istemiyor, büyük sanılmak istiyordu. Bina yapmak istemiyor, mimar olarak hayranlık toplamak istiyordu. Başkalarını etkileyebilmek için başkalarından çaldı. İşte sana kendini katıksız silme. İhanet ettiği, feda ettiği şey, kendi egosuydu. Oysa herkes ona bencil diyor."
"İnsanlara baktığımda uzun süre anlayamadığım oydu. Kendi benlikleri yok. Başkalarının içinde yaşıyorlar. İkinci el hayatlar yaşıyorlar."
"Çok kötü çizdiğin de oldu mu?"
"Başka mimarlardan daha çok herhalde. Hem mazeretim de daha az. Bir tek iddiam olabilir, benim kötü çizimlerin çöp kutusuna gidiyor."