Çok beğendiğimi söyleyemem. Trajedinin düğümleri çok hızlı çözülüp bağlanıyor. Geçişler çok hızlı. Yürüme olgusuyla bir süre haşır neşir olduktan sonra olaylar biraz hızlı ilerledi. Oysaki yürümek hızdan olabildiğince uzak bir eylemdir. Kitaptaki odağın karakter maskları olduğunu söyleyebilirim. O anlatımlar keyifliydi. Profesörün kitaplarını okurkenki anlatım, kitapta yazanlar ve profesörün fikirleri iştah açıcıydı. Haricinde işe saplanıp kalması, kendini harap etmesi bir bağlama oturmadı. Belki bir kimlik bunalımı ama Quinn'den bence yeteri kadar dönüş almadık buysa eğer konu. Neticede postmodern bir kurgu. Her şeyi eksiklik ya da hata olarak görmemek kitabı başka açılardan değerlendirmeye de katkı sunacaktır elbet. Çok tatsız bir kitap değil. Sadece profesör karakteri için bile okunabilir. İyi vakit geçirdim. Bir de söylemeden edemeyeceğim. Elbette kurmacanın doğasına aykırı böyle yorumlar ama yanında taşıyabileceği birden fazla kırmızı defter olsaydı hikayeye ne olurdu diye düşünmeden edemiyorum.