pelin
@Pelili
Le reve est une seconde vie
“tek başına bir şeye benzemeyen bir işaret parmağı da, muhteşem annelerin bize sundukları bu kutsal hediyeleri ölene dek yanımızda taşıyacak olmamız, ne büyük
mucizesiydi hayatın. Bu gizli alametleriyle hep “Sen bendensin” diyeceklerdi bize. “Benim hamurumdan, benim toprağımdan, benim kökümdensin. Aynı bahçenin mahsulüyüz biz.” Bir kiraz ağacının sürgün verdiği yerden
uzayıp günün birinde aynı çiçeği açması, aynı yaprağı büyütmesi gibi bir dalın ucunda...
Yaş aldıkça daha da serpilen, hayatın uçsuz bucaksız topraklarına yayılan bir hikâyeydi bu üstelik. Kendini bir gün ağzından annen konuşurken yakaladığında, mağazanın
aynasında sırtındaki o tanıdık kamburu gördüğünde, mutfak dolabını açıp da biriktirdiğin yoğurt kapları üzerine devrildiğinde, iki kaşının ortası aynı onunki gibi kırıştığında, annenin gülme çizgileri yüzünün aynı yerlerine çizildiğinde,
bir zamanlar sıkıca tutunduğun ona hiç benzemediğin iddiasını alıp gömecektin tarihin sayfalarına.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ellerini görmeye çalışmış ama becerememiştim oturduğum yerden. Oysa hayatımın en büyük hatasına imza atmak
üzereyken ve bunu içten içe bilip de yüksek sesle dillendirmeye cesaret edecek yaşa henüz gelmemişken, onun ellerini görmek nasıl iyi gelirdi, epey üzülmüştüm.
“Acaba bu yarayı hep ağır ağır iyileştiren de nedir?”
WILLIAM SHAKESPEARE,
Othello
Uzun zamandır bir yasın kenarında bekleyen biri olarak, “yas günlüğü” kimsenin anlamadığı duygularıma alt yazı oldu. Yakın bir kayıp yaşayan insanların bu zamanı yönetme biçimi kişiden kişiye daha doğrusu ölenle kurulan bağa göre değişse de ölümün alma gücü karşısında hükmen yenik olan herkes bir şekilde tökezliyor, hem de ne tökezlemek… bittabi yaşamadan bu kitabı okumanın çok kalıcı bir iz bırakacağını düşünmüyorum . Ama bir yas sürecinde içimizdeki duyguları nereye koyacağımızı bilemezken bize inanılmaz yardımcı oluyor.
