pelin
@Pelili
Le reve est une seconde vie
Uzay boşluğu
121 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
İlk sayfadan son sayfaya kadar ağlayarak okudum . Kitap bittikten sonra anlaşılmanın dayanılmaz hafifliği kapladı ruhumu. Keder acıyla örülür.
Ve bu benden sana bir not baba: Bu şimdi yalnızca ikimiz arasında bir kitap. İkimiz arasında bir acı ve ikimizin arasında yaşayacak.
Reklam
Beğenmedim. Japonların sürekli erkeği yüceltip kadını aşağıladığını hissediyorum. Tiksindim. Kültürel bir yansıma olabilir , bana yansımasın bıktım artık. 150 cm adamların bile kadına garezi var. Bu dünya aşırı çöp, başka bir dünya mümkün olur umarım
Uzun zamandır bir yasın kenarında bekleyen biri olarak, “yas günlüğü” kimsenin anlamadığı duygularıma alt yazı oldu. Yakın bir kayıp yaşayan insanların bu zamanı yönetme biçimi kişiden kişiye daha doğrusu ölenle kurulan bağa göre değişse de ölümün alma gücü karşısında hükmen yenik olan herkes bir şekilde tökezliyor, hem de ne tökezlemek… bittabi yaşamadan bu kitabı okumanın çok kalıcı bir iz bırakacağını düşünmüyorum . Ama bir yas sürecinde içimizdeki duyguları nereye koyacağımızı bilemezken bize inanılmaz yardımcı oluyor.
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Uzun zamandır bitmesin diye bıraktığım bir kitap okumamıştım. 2. Kısımdan sonra ise su içmeyi bile unuttum. Şahane bir kitap. Bazen kalıyor ya böyle bir kenarda, kapatılmamış sonsuz bir film gibi kendi kendine devam ediyor akışta. Bu kitap da öyle. O kahramanlar bir yerlerde yaşamaya devam edecek benim için.
Çok basit bir dille anlatıyor yazar, su gibi okunuyor yazdıkları fakat derinlerde bir yerlerde sürüyor etkisi. Bu okuduğum ikinci kitabı. İlki de aynıydı. çok basit bir şey okuduğunu zannediyorsun. Kitap bittikten sonra kalbinde buruk bir tat bırakıyor anlattıkları. Kendine kalıcı bir yer ediniyor.
Reklam