pelin
@Pelili
Le reve est une seconde vie
“Anımsamak için mi yazmalı? Anımsamak için değil de mutlak
olarak beliren unutmanın büyük acısına karşı koyabilmem için yazmalı. Kısa süre sonra artık hiçbir iz kalmayacak, hiçbir yerde,hiç kimsede.
"Anıt"ın gerekliliği.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bulantı verici hüzün. Çaresi-bulunmaz-olanın yarattığı bulantı.
Yas: Değişmeyen ve zaman zaman ortaya çıkan bir şey olduğunu öğrendim: Aşınmıyor çünkü sürekli değil. Kesintiye uğramalar, başka bir şeye doğru şaşkınca sıçramalar
eğer monden bir sıkıntıdan, bir nezaketsizlikten kaynaklanmıyorsa
depresyon artar. Ama eğer bu "değişiklikler" (zaman zaman olma özelliğini, durumunu sağlayan şeyler) suskunluğa, içine atmaya doğru gidiyorsa, yas yarası daha yüksek bir düşünceye
geçer. Üzüntüden Çılgına Dönmenin Bayağılığı "* Yalnızlığın
Soyluluğu.
Ben yalnızlığı istemiyorum ama yalnızlığa gereksinim duyuyorum.
Kime şu soruyu sorabilirim (yanıt almak umuduyla)?İnsanın, artık sevdiği kişi hayatta olmadan yaşayabilmesi onu sanıldığından daha az sevmiş olduğu anlamına mı gelir (