zade
@Penaberrr
Ez dı tirsim bibim aşiq ji bo evînekî ne diyar
Yê kû xiyanetê li dilêmin bike İNSANE...
Niçin ben iyilik, güzellik, yücelik gibi şeyler konusundaki anlama gücüm arttıkça, bataklığa daha çok gömülüyor ve boğulacak duruma geliyordum? Üstelik bu bende rastlantısal bir şey değil, kaçınılmaz bir durum haline geldi. Sanki bu bir hastalık, bir rahatsızlık, bir düzensizlik değil de benim doğal halim gibiydi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Dünya mı yıkılsın yoksa bir bardak çay mı içersin?” deseler…
“Ben çayımı içtikten sonra dünyanın canı cehenneme” derdim.
”En bayağı ve en aşağılık insanların aynı zamanda namus simgesi olarak kalabilmeleri, ancak bizim ülkemizde olanaklıdır!”
“Ne ben herhangi bir kişiye benziyordum ne de herhangi bir kişi bana. ‘Ben tek başınayım, onlarsa hep birlikte!…’ diye derin hayallare dalmaktan kendimi alamıyordum.”
.”Vardığım sonuca göre, en iyisi hiçbir şey yapmamak! Her şeyden iyisi, bir köşeye çekilip seyirci kalmak.”