hayat beni yormuşken, hiçliğin en acı hiçini yaşıyorken sen çıktın karşıma Zeze!
hani olur ya bazen sen kendi ruhunu terk etmişken, kendini belli belirsiz ruhlarda arıyorken hiç ummadığın anda bir ruhta can bulursun ya(insan) ama ben kitapta buldum ki ben ona kitap değil, can arkadaşım, candaşım, en deli çağım diyorum.... Ah Zeze'm! ah benim acı çekmiş lâkin ruhumun acısını dindirmiş arkadaşım! ne çok ayrı kaldık seninle... buluşalım mı artık? 40 hasretin alnından vuralım, sen anlat ben kendimi bulayım, kayboldum yine.
uzaktasın
uzaktayım
uzaktayız...