O kadar yoruldum ki dayanamıyorum. İçimde yorulan çocuğu nereye bıraksam yaralı, kırık, bir yanı eksik anlaşılmıyor anlam değer verilmiyor. Sessizce dökülen gözyaşlarım hepsi her bir yorgunluğumun izi kolay kolay silinmiyor. Yorgunum şuan saat 4.40 ve Allah'ım sen bana yardım et diye çığlıklar yardım çığlıkları atıp dört nala koşup yıpranmak atmak istiyorum. Neden her şey kifayetsiz kalıyor göğsümün bağrında neden yetemiyorum kendime bu gözyaşlarım affeder gibi bakmıyor bana. En çokta neye üzülüyorum sayılar ilerledikçe eksilen benliğim, benim...