Perihan

“İnsanın kendisini tastamam hissettiği herhalde böyle birkaç an vardı hayatta. Öyle hep başı kesik tavuk gibi dolaşmıyordun dağ bayır. Bir an geliyor ve artık burada biraz dinlenebilirim diyordun. Büyük duyguların deli bir nehir gibi kayalardan aşağı akıp akıp sonunda denize döküldüğü bir yer vardı. Akış hızının azaldığı bir yer.”
Reklam
"Çok düşünme" dedi Levent, "uzatırsan o vakit kaygılanır, vazgeçersin. Kaygıya mahal bırakmadan çık yola. İyi şeyler birdenbire olur."

Perihan

, bir kitap okudu
Puan vermedi·280 syf.·
2026 46. kitabı
Aret Vartanyan
7.6/10 · 383 okunma
Aşk yakından neye benziyordu? Rüya'nın menekşe rengi elbisesini dün gibi hatırlıyorum. Ekim güneşinde şeffaflaşan sarı saçlarını. Orhan'ın üstten iki düğmesi açık ekose gömleğini. Seyrek sakalını. Rüya'nın beline sarılmış kemikli elini. Yan yana yürümelerini, Rüya'nın neşeyle bir şey anlatırken bir anda dönüp Orhan'a bakışını ve birlikte gülmelerini. Nasıldı iki kişi olmak? Sen birini çok seviyorken onun da seni o kadar sevmesi neye benziyordu?