Perimeriii
@Perimeriii
42 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
İlk kez bir kitabı bu kadar çıkar çıkmaz okumanın gururunu yaşıyorum. Cidden harika bir kitaptı. Soluksuz okudum ta ki sonlarına doğru sıkılına kadar son sayfalar bitsin artık istedim çünkü bir gizemi kalmamıştı. Kitap için öyle çok araştırma yapılmış o kadar emek verilmiş ki son sayfalardaki kurgu için pek de bir şey kalmamış gibi hissettim. Şimdi sabırsızlıkla filmini bekleyeceğim.
Ha bir de gelecek geçmişi etkileyebilir mi ile ilgili bu vurucu cümlenin kitapla pek de alakasını çözemedim evet bahsi geçen yerler var ama kitabın geneliyle ilgisi yok. Bence bu cümle satış stratejisi için öne çıkarılmış.
Reklam
Hayal kırıklığına uğradım doğrusu.
Şartlarla elinden geldiği kadar savaşan, kendi uyanışını arayan bir kadın Edna. Feminizmle bağdaştırılması da ayrıca yanlış görünüyor gözüme. Sadece kendini düşünen bencil bir kadının her istediğini yapabileceğini sanması, toplumun kurallarını hiçe sayması kabul edilemez. Her şeyin bir adabı olmalıdır. Ayrılığın, özgürlüğün, arayışın bir adabı olmalıdır. Kitabın yazıldığı dönemin şartlarını tabi ki net bilemiyoruz fakat bu kadar pervasızca aldatan bir kadını da feminizm ile yan yana görmek beni aşırı rahatsız etti. Okuyup feminizmin en azından benim için ne demek olmadığını anladım. Tek getirisi bu olmuştur bana kitabın.
Zweig'in bu üç kısa hikayeden - dini menkıbe- oluşan kitabından alınacak dersleri şimdi okumayanlar için saymakla bitiremem. Dini içeriğe sahip olduğu için mi diyeceksiniz hayır; derin bir bilgeliğe sahip olduğu için. İlk hikaye çocuklarını Tanrı'nın gazabından korumak için kendi fedakarlıklarını anlatan bir annenin yakarışlarını anlatır. Rahel'in böyle fütursuz olması bizi şaşırtsa da yaptığı fedakarlıklara hayran kalırız. İkinci hikaye Nuh Tufanı' nda Nuh Peygamber'in dünyanın durumunu öğrenmek için gönderdiği üçüncü güvercinin akıbeti anlatılır. 1800 lü yılların sonuna savaşlara, dünyanın yeni bir yıkımda olmasına bir atıf olarak yazılmıştır hikaye. Ve son hikaye Sonsuz Kardeşin Gözleri... Adeta gözlerimizi açar dünya olaylarına, ne yapsak beğenilmeyecek, nereye gitsek günahlarımızı ve nefsimizi yanımızda taşıyacağızdır hikaye boyunca. Kısacık bu kitabı bu kadar anlatacak ne vardı sanki Merve? Hadi okuyun okutun bu kitabı. Sonra da başköşeyi ona verin. Benim yaptığım bu.
Halbuki her birimizin Oblomovluk yaptığı zamanlar olmuştur. Onun hayatını okurken lanet ettiğimiz Oblomovluğu hepimizin bir kere olsun başına gelmiştir. Ah tembel, uyuşuk ama tertemiz kalpli Oblomov! Hayatıma dokunan kitaplarda ilk sıralarda artık Oblomov var. Hiç unutmayacağım bir hikaye...
Lütfen lütfen biri bana her bölümün sonunda karşımıza çıkan ve sadece kelimelerden oluşan öykülerin arasında bir bağ olup olmadığını, çözülmesi gereken bir şifre olup olmadığını anlatsın. Çünkü bütün kelimeleri tek tek araştırıp aralarında bağ kurmaya çalışırken delirebilirim. Teşekkürler.
Reklam