Perihan Zanbak

Perihan Zanbak
@Perimsi
“Mümkün olsaydı her karış toprağa buğday eker gibi kitap ekerdim.”
Benzer olan her zaman benzerini çeker.
Sayfa 18·Kitabı okuyor
Reklam
İmkansız, sadece onu kabullendiğimizde var olur.
Sayfa 11·Kitabı okuyor
Kendini bir kez keşfeden kişi, bu hayatta hiçbir şeyi kaybetmez ve kendi içindeki insanı bir kez anlayan kişi, tüm insanları anlar.
Sayfa 96·Kitabı okudu
Eskiden övündüğü nesi varsa hepsi yok olup gitmişti ve ölüm hiç de uzak değildi artık. Ama göğsündeki yüreği yine gençlik yıllarındaki arzularla, tutkuyla çarpıyor, gönlü kocamıyordu. Ne büyük bir felaketti gönlün yaşlanmaması! Çünkü gönül yaşlanmayınca düşleri, düşünceleri de değişmiyordu. Ve insan ancak rüyada, düşüncelerde hür ve ölümsüzdü...
Sayfa 36·Kitabı okudu
Deniz sessizdi, dilsizdi. Yalnız göğsü sıkışarak hızlı hızlı soluması ve şakaklarını zonklatan yürek çarpıntısı hiç peşini bırakmaz, iğneler saplarlardı canına. O zaman nereye kaçacağını, kendisinden nasıl kurtulacağını bilemezdi.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Reklam