Kararını vermişti; ya hırsızlık yapacak ya da vücudunu satacaktı.
Jervez, kararlıydı. Vücudunu satarsa, bunun zararı yalnız kendisine aitti. Fakat eğer hırsızlık yapacaksa, bu başkasına da dokunacaktı. Buna zorunluydu; kendine özgü bir malı kullanacak ve böylelikle, davranışından yalnız kendisi sorumlu olacaktı. Evet, yapacağı doğru bir iş değildi. Kafasının içi öyle karma karışık bir haldeydi ki, iyiyi kötüyü, hiçbir şeyi ayırt edemiyordu. İnsanlar açlıktan ölecek bir dereceye geldiği zaman, bunları düşünebilir miydi?