Malik

Yine de
Bir gün Yaşayan hiç kimsenin Anısı olmayacağız. Yine de Sonsuzluk bizmişiz gibi yaşayacağız dünyayı. Unutmak ey Tanrının anlaşılmaz bağışı Sensin hepimizin büyük hayatı.
Şiir
Yazmayacağım. Yaprakları okuyacağım bundan sonra Çakıl taşlarının rüyasını göreceğim Ağaç kökleriyle bulutların şarkısını söyleyeceğim Çocukları seveceğim, yalnızca çocukları Her akşam denize ay kandilleri asacağım Buğday tarlalarının uykusunu uyuyacağım bir daha Küçük kasabaların dükkanlarını açacağım sabahları Sonra dünyanın bütün yollarına gideceğim Kuşlarla ormanların uğultusunu paylaşacağım Börtü böceğin gözlerinde seyredeceğim yıldızları Tanrıyla yıldızları konuşacağım Dünyayı gösterip gözyaşlarımın içinden Yoksulluk sana hiç acı vermiyor mu, diyeceğim Kadınlar, diyeceğim sonra, nasıl bu kadar güzel oluyor. Sonra ne varsa Şuramda bir hazine gibi duran Acı, sevinç, kirpik, şarkı, gamze, şiir Hepsini bir bir unutacağım unutacağım unutacağım.
Şiir
Ben Hayranlık içinde İnanmak istemenin kederiyle Sana bakarak Bütün yalnızlık sözlerinin Dışına çıktım.
Sayfa 42·Kitabı okudu
Şiir
Kahvenin en yüksek yerinde duruyor radyo Sarı bir sessizlik çay bardaklarını kederle dolduruyor Doğduklarından beri aynı sandalyede oturuyor herkes Aynı sesin içinde, aynı ağaçlara asılı, aynı avlularda boğulmuş Zaman yok. Mekan yok. Yalnız bile değiller.
Sayfa 25·Kitabı okudu
Şiir
Bir çürümenin ortasında Utancımıza tutunmuş İyi şeyler düşünerek Yaşamaya çalışıyoruz.
Sayfa 12·Kitabı okudu