Bir tane bile önemli haber yoktu. Araları boşluklarla dolu hayali tuğlalardan örülmüş, hayali bir kule. Fakat gerçeklik sadece önemli şeylerden oluşsaydı, kafanıza göre dokunamayacağınız, tehlikeli, camdan bir yapı olurdu. Kısacası günlük hayat denen şey tam da bu başlıklardan ibaretti. Bu yüzden de herkes, anlamsızlığını bildiği halde, yaşadığı evi, pusulasının merkezine koyardı.
Bazı insanların ruhu yırtıcı hayvanlara benzer. Kafalarına koydukları bir şeyi ele geçirmek için her deliliği göze alırlar. Hatta bazen çevrelerine korkunç zararlar verirler.