“Çok da şey yapma ya, sonuçta dünyadaki tek kimsesiz insan sen değilsin” dedi bir gün. O kadar uzaktan geldi ki sesi… Dünyadaki tek kimsesiz kimse olmayı, dünyadaki pek çok kimsesizden sadece biri olmaya tercih ederdim. Kimsesizlik öyle bir duygu ki, kimsenin tatmasını istemem.
Annem hala hayatta olsaydı, ona, hayatını çok eksik, yeterince yaşanmamış bulduğumu, onun için üzüldüğümü söyleseydim; o da bana, Sen kendi hayatına bir bak.. bakalım yeterince yaşanmış mı? deseydi, hiç de yanlış bir şey söylemiş olmazdı.