"Bir kar fırtınasının ortasındayım. Rüzgar yüzümü kamçılıyor, tabakalar halinde, hızla savrulan kar taneleri gözlerime batıyor. Bembeyaz katmanların arasında tökezleyerek ilerlemeye çalışıyorum. İmdat diye bağırıyorum, ama rüzgar çığlıklarımı boğuyor."
"Babam çevresindeki dünyayı gönlüne göre yoğurmuş biriydi. Sorun, Baba’nın dünyayı siyah ve beyaz görmesiydi. Ve neyin siyah neyin beyaz olduğuna karar verişinde. Hayatı böyle yaşayan birine duyduğunuz sevgiye mutlaka korku eşlik eder. Belki biraz da nefret."