Nurullah ÇİÇEK
@Pesewa
Orhan Pamuk'un arkadaşlık, ilişkiler, aşk, evlilik, aile, mutluluk, dostluklar, cemiyet gibi konuların çözümlemesine dayalı bir durum romanı.
Kahramanın 'Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.' cümlesi ile başlayıp 'Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.' cümlesi ile kendi ağzından son buluyor. Olay örgüsü ve tema İstanbul'da üst sınıf bir ailenin oğlu Kemal'in akrabası Füsun'a olan tutkulu ve saplantılı aşkının etrafında şekilleniyor. Bu aşkını/saplantısını(kimine göre) sevdiği kadın ile geçirdiği anlara ait eşyaları toplayıp, hatırasını kalıcı kılan bir müze kuracak kadar ileri taşıyan bir karakter üzerine kurulu. Yaşantısını kendi ağzından ve kendi bakış açısı ile okuyoruz. Tabii İstanbul'un belli bir döneminin de tarihselliği içinde gezdirerek...
Yazar hem kişisel hayatı hem de özel deneyimlerinden de yararlanarak romanın içine olay, kişi, eşya ve mekanları; çevresinden de ilham alarak, pek çok ipucunu birleştirip kahramanların hayatına yerleştirmiş. Bu aklımıza 'acaba yazar kendi hayatını mı anlatıyor?' sorusunu getirebilir. Buna da cevabı Orhan Pamuk veriyor: "Ben Kemal'in ne kadar hayali bir kahraman olduğunu söylersem söyleyeyim, okurlarımın yazdığım aşk hikayesini benim yaşadığıma inanmalarını da isterim, her romancı gibi."
Romanı okudukça kahramana şefkat, merhamet, üzüntü ile yaklaşarak empati kurabilir ve onu duygusal, romantik görebiliriz. Yahut tersine kahramanı saplantılı, bencil diye de düşünerek ona kızgınlık duymamız da mümkün.
Eserin, okuyucu üzerinde duygusal bir etki yarattığı muhakkak diye düşündüm. Okumalar çoğu yerde bizi geçmişimize, yaşadığımız bir aşka, yaşanılan güzel günlere, sonu olumsuz biten sevdalara, yaşantılarımıza vb taşıyabilir; olay örgüsü içinde birçok yerde hayatımız ile özdeşleştireceğimiz benzerlikler bulabiliriz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Orhan PamukEdebiyat
"romancı olmak kendi duygularınızdan bir başkasının duyguları gibi ve başkalarının duygularından da kendi duygularınız gibi söz edebilme hüneridir."
"Erkekler uygun bir kadın görür görmez, iyi-kötü, güzel-çirkin, hiç bakmaz, haftalardır aç kalmış hayvanlar gibi üzerine atlarlar. Hepsinin alışkanlığı budur. Sonra da bunu aşk zannederler. Böyle bir yerde aşk olur mu? Sakın kendini kandırma."