Ancak insan çoğun, kendinden kaçar; kendiyle yalnız kalmaktan korkar, kendini dinlemekten ürker; tersine, dışarıya, gürultüye, başkalarına, kalabalıklara sığınır; kendini beşeri ekrana göre ayarlar, tadil eder. Yorgun argın döndüğünde ise kendine sırtını döner ve uyur, daha doğrusu uyumaya çalışır.