Gerçekten de kendi olamadığımızı başkalarından bekleyemeyiz. Ayrıca başkalarının bizim gibi olmasını beklememize gerek yok, çünkü bizim halimiz, doğası gereği bulaşıcıdır
Hayat gözler açıkken görülen bir rüyadır. Rüyanın başlangıcı ve sonu vardır, Başlangıcı ve sonu olmayan şey hakikattir. Hakikat insanın içindedir. Onu aramak için hiçbir yere gitmene gerek yok. Doğmamış olanı ve bilinmeyeni ara ki, ölümsüz olanı bulabilesin.
Bu uzun, bu çok uzun düş, uyanıyorum, hayır, ölmek üzereyim; şafak söküyor, ilk ışık, gün başka canlılar için, benim içinse, amansız güneş, sinekler. Konuşan kim, hiç kimse, gök aralanmıyor, hayır, hayır, Tanrı çölde konuşmaz, iyi de 'Kin ve güç için ölmeye razı olursan, bizi kim bağışlayacak?' diyen bu ses nereden geliyor? İçimde başka bir dil mi, yoksa ayaklarımın dibinde, ölmek istemeyen ve 'Cesaret, cesaret, cesaret!' deyip duran mı?