Yaşamla hesabını kesin olarak kapatırken kendi insanlarını düşündükçe duygulanmıyor, en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu.
Daha derin duygularını görünmez kılmaya çalışan kadınlar, kendilerini zayıf düşürürler. Ateş söner. Bu, acı verici bir geçici olarak canlılığını yitirme biçimidir.
İçimizdeki ve/veya çevremizdeki üvey aile bize ilk planda pek de matah olmadığımızı söyleyip -ister kendi psişelerimizin içinden, isterse dışarıdaki kültürden kaynaklansın- etrafımızda dönüp duran zulmü algılamak yerine, kusurlarımız üzerinde odaklaşmamızda ısrar ettiğinde, biz de tıkanıp kalırız. Bununla birlikte, bir şeyi enine boyuna her açıdan görmek sezgi gerektirir, ama aynı zamanda gördüklerine dayanma gücü de ister.