Berat Taşkın
@PhiIosopher
10 Kasım 1900
22 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Varlığım geçici, lüzumsuz bir tesadüf, benim gibi biri doğmamış, doğmayacak da. Düşüncelerimin varlığımı aştığını hayret için de seyrediyorum. Hayatım bana gülünç göründü mü de bu sefer akıl ermeyecek karanlıklara saplanıyorum. Dağdaki oduncu, kömürcü, gök gürleyince elini kutsal suya daldırıp Tanrı'ya yalvaran adam, benden çok mutludur. Böyleleri hayvanca mı yaşar diyeceksiniz? Ne münasebet, şimşekler çakışırken keyif duyarlar. Ben de gelip geçiciyim onun gibi ama nerede ondaki huzur bende? Onun ömrünü zaman eritecek, benimkisini ise heyecan, kaygı, bilinmeyen büyüklük hayalleri yiyip bitirecek, baştan çıkaracak.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne huzur verici azamet bu! Ne hatıralar bunlar! Tatlı, sakin aydınlık gecede ne azametli durgunluk ne ululuktur bu! Ama insan ruhu yine de kararsızlıkla dolu, edindiği duygular kendisini yanlış yola sürüklüyor, görüyor o bunu. Doğruyu da görüyor ama o kadar uzaktaki o. Hiç değişmeyen gökyüzünde, ucu bucağı olmayan yıldızlar görmekle tabiatı anlayamıyoruz.
Şaşırtan bir süreklilik var onlarda, insana korku, veriyor bu sonsuzluk doğrusu. Her şey geçici, insan da gelip geçiyor, ama dünya gene o dünya. Yeryüzü değişir durur, gökyüzü hep o, hiç değişmez, fikir, düşünce ise bu ikisinin arasında, uçurumdadır işte.
Hele şukür kendimi çölde sanabilirim artık. Ayak basmadık yerler buldum buralarda. İnsanın dünyasını zehreden ihtimamdan bir mevsim olsun kurtuluyorum. Öyle ki bu ihtimam hayatımızdan önceki ve sonraki hiçlikle karışır, hayatın kendisine de dağdağalı bir hiçlikten başka bir üstünlük bırakmaz.
Bu geçici dünyanın keyiflerine tâbi bir ülkede sefil, gülünç yaşayacakmışım, varsın öyle olsun. Beni ideal insana yaklaştıran bu kanaatimle bütün sıkıntıları yeneceğim. Olur ya, belki günün birinde karşıma toplumun kalıbına giremeyen biri çıkar, onunla anlaşırız. O, benim olur, ben de ömrümce onun olurum. Dünya münasebetlerini anlatır dururuz birbirimize. Bırakırız insanları kendi hallerine, boş ihtiyaçlardan kaçarız, doğal yaşamaya çalışırız. Ama bu tarz onların ahengine uymayacakmış, ne yapalım uymayıversin. Çilekeş insanlar arasında geçen hayatımızın mesut olup olamayacağını Tanrı bilir.
Zirve daha çok uzaklardaydı, burası ilk basamaklar sayılırdı. Kılavuzu savdım, kendi gücümü denedim. Alplerde tam özgürlüğe kavuşmak istiyordum. Kimse yanımda bulunmasın, kimse bu vahşi ülkenin çetinliğini bozmasın istiyordum. İnsanların yapma kösteklerinden, endüstri baskılarından sıyrılıp da çetin tabiatın engelleriyle, tehlikeleriyle başbaşa kaldıkça benliğimin yükseldiğini duyuyordum.