Eskil bir ülkeden bir yolcuya rastladım Dedi ki; koca bir anıtın iki ayağı duruyor Çölün tam ortasında,kumların tam üzerinde Yarı batmış, kaşları çatık yüzüyle bir baş Büzülmüş dudaklarıyla sanki sesleniyor Yontucunun nice tutkularını yakalayıp Şimdi bile yaşayan bu cansız şeylere aktardığı Elleriyle taklit ettiği ve kalbiyle beslediği Anıtın kaidesinde şunlar okunuyor:
"Ben Krallar Kralı Ozmandias'ım."
Ey güçlü olan,şu yaptığım işlere bak ve titre"
O tarihi anıtın, uçsuz bucaksız çevresinde Arasan sadece koca bir gövde ve kalıntılar
Başkaca uzanıp giden yalnızlık ve kumlar.
-Percy Bysshe Shelley (1792-1822)