Bir an evvel gidip haberlere bakmam lazım. Yine birileri ölmüş olabilir çünkü. Ne zaman bakmasam ölüyorlar. Yıldızlar gibi hızla kayboluyorlar.
Başımı göğe kaldırıyorum, Şimal Yıldızı'nı arıyor gözlerim. O kayıp. Bense birilerinin giderken ardında bıraktığı çığlık gibi hayattayım.
Gökyüzü, bütün yıldızlar sönmüş gibi karanlık. Hakkıdır matem, tutsun.
Yağmur yağıyor. Yıkamıyor ama hiçbir şeyi. Onun da alacağı olsun.
Sayfa 196 - Dedeniz Burada Öldü Teşekkür Ederiz-Nermin Yıldırım·Kitabı okudu
Kore'ye gönderiliyor dedelerimiz böylece. O zamanın Mehmetçikleri. Dünyalar güzeli bir ismi var tugayın: Şimal Yıldızı. Yani dünyanın neresinde kaybolursan kaybol, onlara bakarak bulabilirsin yolunu. Onlar seni aydınlatır ve pusulan olur.
Ve her defasında, sonunda sadece onlar kaybolur.
Sayfa 194 - Dedeniz Burada Öldü Teşekkür Ederiz-Nermin Yıldırım·Kitabı okudu
İnadına gülümsemekti hayat. Öyle bir onurla yaşayacaksın ki göğsünde bir madalyon gibi taşıyacaksın hayatı. Taşıyamıyorsan o hayat sayılmaz. Sayılmaz arkadaş.
Bazen efsaneler zaman içinde o kadar geniş topluluklara ulaşırlar, o kadar uzak coğrafyalara sürüklenirler ki sonunda dağılıp kaybolurlar. Bir daha asla tam anlamıyla bir araya gelemezler. benim, inanmak istediklerimin başına gelenler gibi tıpkı. Efsanelerim öyle uzaklara gitmiş, o kadar çok unutulmuştu ki sonunda ben bile onlara olan inancımı kaybetmiştim.
Sayfa 170 - İyi Bir Şey Olsaydı Ölüm Önce Tanrılar Ölmezdi-Metin Kaçan·Kitabı okudu