Weaselteo
@Phidas
Ben cenneti hep bir çeşit kütüphane olarak düşlemişimdir. J.L Borges
Uludağ Üniversitesi-Tarih/Anadolu Üniversitesi-Sosyal Hizmet/Adnan Menderes Üniversitesi-Tarih Yüksek Lisans
715 okur puanıAralık 2016 tarihinde katıldı
Toprağın kokusunu özlemişim, çiçeklerin gülüşünü göresim var. Masada bir sini dolusu ezilmiş kırmızı biber, kokusu geliyor burnuma. Anam yağmurdan kaçırmış sabah. Henüz tam kurumadığından dışarı koymuş yine. Yağmur yağdı diye tüm sevgim dışıma vurdu bugün.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Türkiye'yi düşünürken, Ortadoğu'daki konumunu unutmak aymazlıktır. Dünyanın bir başka yerinde geçerli gibi görünen yöntemlerin bu bölgede paylaşım politikasının ekonomisi olabileceğini anlamayan kişi ya aptaldır ya da anladığını anlamaz görünmektedir.
Ermeni terörü perde arkasındaki güçlerin siyasetine dönüşüyor; Panhelenizm Doğu Akdeniz'e sarkıyor: Siyonizm Amerika'nın Ortadoğu politikasının adı oluyor. Yakındoğu haritaları yeniden çizilirken ve İsrail Türkiye'yi "güvenlik alanı" içinde ilan ederken Siyonizm'in parasal gücüne Türkiye'nin tüm kaynaklarını ve alanlarını açmak, tarihten ders almamak demektir.
Türkiye'de kimi çevrelerin Tanrısı para ve kârdır, bunlar tarihin derslerini ulusal bellekten silerek her türlü gelişmeyi kâr motorunun sağlayacağına herkesi inandırmak istiyorlar; para hırsı öylesine gözlerini bürümüştür ki yabancılarla ortaklıkta kendi ülkelerini de kullanarak amaçlarına ulaşmayı yeğlemektedirler.
Nasıl oluyor da tarihin bize öğrettiğini unutarak Türkiye'de yeniden serbest bölgeler, ticaret limanları oluşturmaya çalışıyoruz? Acaba bu unutkanlık neden? Osmanlı devletinde enerji güçleri, yeraltı kaynakları, demiryolları, bankalar yabancı sermayenin güdümünde değil miydi? Nasıl oluyor da bugün "yabancı sermaye ideolojisi" ülke içinde bunca yandaş bulabiliyor?