Bizim duygularımızı her zaman geçiştiriyorsunuz. Başımızı okşayıp "Geçer bunlar... " dediğinizde her şey bitecek sanıyor, acımızı utanç verici derecede basitleştiriyorsunuz... "Hadi, az kaldı. Devam et! " diyerek bizi ağrılar içinde yürümeye zorluyorsunuz...