Herkes kendi kelimelerini
Başkasının ruhuna asıyordu
Sabah güneşi ile
Ben geceyi bekliyordum.
Ruhumu sesine vermek için,
Öteki oluyordum birden
Kayıp bir şehirin ortasında,
Bir yumruk atılıyordu
Göğsümün beş santim aşağısına,
Felç oluyordu bütün kelimelerim
Herkes kendi kelimelerini
Başka ruhlara teslim ediyordu.
Ben kuşları bekliyordum...
......
Ş.B
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!