Bütün bildiğimi unutturacak bir gücü elinde tutan bir kişiyi tanımak yetmiyor, öldürmesi gerekiyor. Bunun için zamana bırakılan, teslim edilen her bellek sonunda kendi kimliğini bir el miktarı kadar azımsayamıyor.
Kendime el diye sesleniyorum, başka uzak yok.
Ben Ba.
Bir insanı anlamak için onun neyi, neden yaptığını, ne düşündüğünü ve dünyayı nasıl gördüğünü algılamaya çalışırım. Bu çaba, onun yaptıklarını onayladığım veya sevdiğim anlamına gelmez, sadece, sağlıklı bir kabul veya red için önce ne olduğunu bilmem gerektiği anlamına gelir.
Her bakışın, her algılayışın, her okumanın biricik oluşu muhteşem.
Hayat çok net değil, olaylar belirgin değil, cevaplar tek değil. İnsanlar göründüğü gibi degil,
Siz nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz her şeyden?