Boğabilmeyi isterdim
sarışında kollarının,
tutkulu aşkında bedeninin,
yüzünde, arzulu kollarında,
süzgünlüğünde derin gözlerinin,
aşkıma tutkun,
bu kısır acılığı,
bana işkence eden.
Yakmayı, şaşkın, umutsuzca sende
bu doymazlığını ruhumun,
şimdiden bıkkın her şeyden
daha bilmeden
ve artık öyle öfkeli ki
suskunluğuna dünyanın,
her hayalimi hiçe sayan
ve sakin vahşetine,
üzerime çöken korkunç
ve umarsız
ve huzurunu bile sıkıntının
bana çok gören,
içimi yakan işkence edercesine
ve amansızca beni dürten,
haykırmama izin vermeden,
altüst ederek kanımı,
boğarak beni amansızca
bir sessizlik içinde, sızının ta kendisi,
bir sessizlik içinde, titreten.
Umutsuz sarhoşluğunda
tüm bedenine olan aşkımın
ve yitik ruhuna,