Hoppipolla
@Pierrow
Ben İsanın ellerini çivileyen çekiç kadar günahkarım,Tanrı bunu affeder.
38 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Vicdanlı sanatçı dışında her şey çamurduEdebiyat
her hayat, olması gerektiği gibidir.
en yetkin davranış tam bir kayıtsızlıktan doğar.
her sabah, kendimizin nemli, sıcak bir kalıbı gibi, bir gök cismi gibi, yorgunluğumuzu bırakırız yatağımızda.
herkes ne derse desin, yüksek tabakaların titiz ve biçimsel davranışları küçük burjuvaların şapşal rahatlıklarından iyidir. bunalım anlarında yüksek tabakadan bir insan ne yapacağını bilir; küçük burjuva ise düpedüz hayvanlaşır.
kapitalizm oldukça faşistler de olacaktır.
okurken aradığımız yeni düşünceler değil, kendi düşüncelerimizin basılı sayfada doğrulandığını görmektir.
uçurumdan kurtulmanın tek yolu ona bakmak, derinliğini ölçmek ve kendini o boşluğa bırakmaktır.
vicdanlı sanatçı dışında her şey çamurdur.
Reklam
akşam ıssız bir ağaç biçiminde
sırrı dökülmüş aynalarda görünür
(bakmak, uzaklara dokunmaktır
sen benim en alımlı gözlerimsin)
bakışını duyar gibi güllerden
tıpkı enli ve kalın hüzünlerden
bana bir gülümseme biçer gibisin
benim özel bir tarihim olmadı
başlamak için en ilkel gereçlerle
ilk kumaşı biçenlerin tüylü sıkıntısına
duyulurdu bungun ve boğunuk
sağrıları tere batmış at biçimlerinin
sazlıklarda doludizgin koşturulduğu
(sen benim fırtına gecelerimsin)
fırtına başlatılır ilk tecimevlerinde
ölü testiler toprak günlerden
ayı postlarından kürkleri iznikli çömlekçilerin
gemi direkleri gibi sağlam yalnızlıkları
cam dışlarında büyürdü fesleğenler
gümüş koşumlar yaptılar
usta işi bakışlara vurmak için
sürerdik acı mısır ekmeğini harlı fırınlara
otlarda sürülerimiz yıldızlı göl gecelerinde
fırtına çıktı içeri aldık fesleğenleri
bizim papaz efendi dedi ki
"isa bir yanağına tokat yedi
öbür yanağını da çevirdi
isa'nın yediği iki tokat
roma'yı devirdi."
ben de papaz efendi'ye dedim ki
"ben de isa babamızın kuluyum
her gün efendimden tokat yiyorum
her tokat yiyişimde
öbür yanağımı da çeviriyorum
efendim niye devrilmiyor roma gibi
roma'dan güçlü mü bizim efendi?"
mavi yaz akşamları, patikalarda dalgın
gideceğim, sürüne sürüne buğdaylara
ayaklarımda ıslaklığı küçük otların
yıkasın, bırakacağım başımı rüzgara
ne bir şey düşünecek, ne bir laf edeceğim
ama sonsuz bir sevgi dolduracak içimi
göçebeler gibi uzaklara gideceğim
mesut, sanki yanımda bir kadın varmış gibi
geri kalan hep uzaklıklardır
biçemler, sevecen boşluklar
ve her ileri adımda azalmalar, ezinç
yine de rahat giden her şeyde
Reklam